W
czasach, kiedy świat się zamyka,
my otwieramy się na nowe możliwości.
Właśnie zakończył się niezwykły projekt,
realizowany przez uczniów i nauczycieli
II Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku – „Wymiana Polsko – Rosyjska 2020
zdalnie”. Dzięki wsparciu Centrum Polsko – Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia
mieliśmy możliwość zorganizowania cyklu spotkań młodych ludzi z naszej szkoły
oraz szkoły z Kaliningradu
w formule online. Hasłem przewodnim naszych spotkań było „Słowem i muzyką
poznajemy sąsiadów”, ponieważ ostatecznym produktem naszej pracy miał być
samodzielnie stworzony słowniczek slangu młodzieżowego oraz napisana i nagrana
przez uczestników piosenka. Podstawowym założeniem naszego projektu była jednak
integracja młodych ludzi z Polski
i Rosji, zmierzenie się ze stereotypami oraz nawiązanie nowych relacji. Udało
nam się zrealizować dwa spotkania jeszcze przed zamknięciem szkół, w trakcie kolejnych
3 pracowaliśmy zupełnie oddzielnie. Tym bardziej godne podziwu było
zaangażowanie uczestników we wszystkie zaplanowane działania, w przygotowanie
słownika oraz nagranie piosenki. Rezultaty naszego przedsięwzięcia wywołują
uśmiechy na twarzach i dają nadzieję, że to jeszcze nie koniec, że relacje będą
podtrzymywane i niebawem spotkamy się w realu.
(na realną wymianę młodzieży z Rosją również otrzymaliśmy grant z Centrum
Polsko – Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia – czekamy tylko na lepszy czas).
Jeśli zajmujesz się fotografią i chcesz zaprezentować swoje prace, to jest okazja i nagrody do zdobycia!
Nie opuszczaj mnie - Jacques Brel; tłum. Wojciech Młynarski
Nie opuszczaj mnie
każda moja łza
szepcze, że co złe
się zapomnieć da,
zapomnijmy ten
utracony czas,
co oddalał nas
co zabijał nas
i pytania złe
i natrętne tak -
jak? - dlaczego? - Jak?
zapomnijmy je
nie opuszczaj mnie
Ja deszczowym dniem
ci przyniosę z ziem
gdzie nie pada deszcz
pereł deszczu sznur,
jeśli umrę, z chmur
spłynie do twych rąk
światła złoty krąg
i to będę ja,
w świecie ziemskich spraw
miłowanie twe
będzie pierwszym z praw,
królem staniesz się
a królową ja
nie opuszczaj mnie
Nie opuszczaj mnie
ja wymyślę ci
słowa, których sens
pojmiesz tylko ty,
z nich ułożę baśń
jak się serca dwa
pokochały na
przekór ludziom złym,
z nich ułożę baśń
o tym królu, co
umarł z żalu, bo
nie mógł poznać cię
nie opuszczaj mnie
Przecież zdarza się,
że największy żar
ciska wulkan, co
niby dawno zmarł,
pól spalonych skraj
więcej zrodzi zbóż
niż zielony maj
w czas wiosennych zórz
gdy księżyca cierń
lśni na nieba tle
i z czerwienią czerń
nie chcą rozstać się
me opuszczaj mnie
Nie opuszczaj mnie
już nie będzie łez,
już nie będzie słów
dobrze jest jak jest
tylko taki kąt
mały kąt mi wskaż,
gdzie twój słychać śmiech,
widać twoją twarz,
chcę gdy słońca krąg
wzejdzie- być co dnia
cieniem twoich rąk,
cieniem twego psa
nie opuszczaj mnie
Już kolejny raz dołączamy do wielkiej akcji czytelniczej "Upoluj swoją książkę", która trwa od 2 do 30 listopada i daje Wam możliwość przeczytania lub wysłuchania za darmo 12 bestsellerów. Wystarczy dołączyć do akcji i zeskanować podany na plakacie kod QR i świat nowości staje przed Wami otworem.
Szczegóły znajdziecie na http://akcja.czytajpl.pl/
Przedostatni walc
Wolno bardzo do mnie mów, kochana,
Słodko bardzo do mnie mów, kochana,
Walc przenika nas od stóp do głów
Wchłania nas choreografia,
Lecz zapomnieć nie potrafię,
Że przedo-, już przedostatni walc tańczę
Trzeba cenę swoją znać, kochana,
Trzeba trzeźwo życie brać, kochana,
Trzeba wiedzieć, kiedy wstać i wyjść
Trzeba wyczuć, kiedy w szatni
Płaszcz pozostał przedostatni
I że to już przedostatni walc
Nim skrzypną drzwi, nim podam Ci
Okrycie zwierzchnie,
Ty wczuć się chciej w smak chwili tej,
Co zaraz pierzchnie,
Zaraz pierzchnie
O, gdyby, gdybyż inni, tak jak my, kochana,
Porzucili piękne sny, kochana,
Ileż spraw to uprościłoby
Gdyby inni potrafili
W odpowiedniej wyczuć chwili,
Że przedo-, już przedostatni raz tańczą
Szabadabadaba, Zubidubi
Roznamiętniam się wokalnie,
Lecz myśl wraca momentalnie,
Że i mnie mój przedostatni walc czeka
Chciałbym cenę swoją znać, kochani,
I tak chciałbym - psia go mać! - kochani,
Żeby wiedzieć, kiedy wstać i wyjść
Żeby wyczuć, kiedy w szatni
Płaszcz pozostał przedostatni,
I że to już przedostatni walc